Κολοκυθάκια και μελιτζάνες σε τραγανό κουρκούτι σόδας – Ο μεζές που εξαφανίζεται πρώτος

Υπάρχουν μεζέδες που μυρίζουν καλοκαίρι από τη στιγμή που ακουμπούν στο τραπέζι.

Τα κολοκυθάκια και οι μελιτζάνες σε τραγανό κουρκούτι σόδας είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Χρυσαφένια απ’ έξω.

Τρυφερά και ζουμερά στο εσωτερικό.

Με μία πολύ λεπτή, τραγανή κρούστα που σπάει στην πρώτη μπουκιά.

Και δίπλα μία δροσερή σως γιαουρτιού που ισορροπεί τέλεια το τηγανητό.

Η λογική της συνταγής είναι απλή:

κόβουμε τα λαχανικά,

τα αλατίζουμε,

τα αφήνουμε να χάσουν μέρος της υγρασίας τους,

ετοιμάζουμε ένα πολύ κρύο κουρκούτι με σόδα και αλεύρι,

και τηγανίζουμε σε καλά ζεσταμένο λάδι.

Η αρχική συνταγή βασίζεται ακριβώς σε αυτή την τεχνική και τονίζει δύο βασικά μυστικά: παγωμένη σόδα και ζεστό λάδι.

Γιατί η παγωμένη σόδα κάνει διαφορά

Το ανθρακούχο νερό περιέχει διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα.

Όταν χρησιμοποιείται πολύ κρύο μέσα στο κουρκούτι, βοηθά να δημιουργηθεί πιο ανάλαφρη υφή.

Παράλληλα, η μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο πολύ κρύο κουρκούτι και το καυτό λάδι βοηθά την εξωτερική επιφάνεια να σταθεροποιηθεί γρήγορα.

Έτσι έχουμε:

πιο τραγανό περίβλημα,

λιγότερο βαρύ κουρκούτι,

και πιο ανάλαφρη αίσθηση στο στόμα.

Το κουρκούτι πρέπει να είναι πραγματικά κρύο

Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά tips.

Μην αφήσετε τη σόδα για μισή ώρα στον πάγκο πριν τη χρησιμοποιήσετε.

Βγάλτε την από το ψυγείο σχεδόν την τελευταία στιγμή.

Ακόμη καλύτερα, βάλτε και το μπολ που θα χρησιμοποιήσετε στο ψυγείο για λίγα λεπτά.

Όσο πιο κρύο παραμένει το μείγμα, τόσο καλύτερα.

Τα λαχανικά όμως πρέπει να είναι στεγνά

Εδώ γίνεται ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη.

Αλατίζουμε τα κολοκυθάκια και τις μελιτζάνες για να βγάλουν υγρά.

Αν μετά τα βουτήξουμε κατευθείαν στο κουρκούτι ενώ είναι γεμάτα σταγόνες, χάνουμε μεγάλο μέρος του πλεονεκτήματος.

Άρα:

αλατίζουμε,

περιμένουμε,

και μετά στεγνώνουμε πολύ καλά με απορροφητικό χαρτί.

Γιατί αλατίζουμε τις μελιτζάνες

Παλιότερα το αλάτισμα της μελιτζάνας γινόταν κυρίως για να μειωθεί η πικράδα.

Οι σύγχρονες ποικιλίες συνήθως είναι πολύ λιγότερο πικρές.

Σήμερα το αλάτισμα έχει ακόμη ένα πρακτικό πλεονέκτημα:

τραβά προς τα έξω μέρος της υγρασίας.

Αυτό βοηθά ιδιαίτερα στο τηγάνισμα.

Και τα κολοκυθάκια βγάζουν πολύ νερό

Τα κολοκυθάκια περιέχουν πολύ υψηλό ποσοστό νερού.

Αν κοπούν και μπουν αμέσως στο κουρκούτι, μπορεί να αρχίσουν να βγάζουν υγρά κατά το τηγάνισμα.

Αυτό:

ρίχνει τη θερμοκρασία,

αυξάνει τις πιτσιλιές,

και μπορεί να κάνει την κρούστα λιγότερο τραγανή.

ΥΛΙΚΑ

Για περίπου 4–6 άτομα ως μεζέ:

Για τα λαχανικά

• 2–3 μέτρια κολοκυθάκια
• 2 μέτριες μελιτζάνες
• αλάτι
• ηλιέλαιο ή άλλο κατάλληλο λάδι για τηγάνισμα

Για το κουρκούτι

• 330 ml πολύ παγωμένη σόδα
• 1 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 2–3 κ.σ. επιπλέον αλεύρι, μόνο αν χρειαστεί
• λίγο αλάτι
• λίγο πιπέρι

Για τη σως γιαουρτιού

• 200 γρ. στραγγιστό γιαούρτι
• 1 κ.γ. μουστάρδα
• 1 κ.γ. μέλι
• λίγες σταγόνες λεμόνι
• μία μικρή πρέζα κουρκουμά
• λίγο αλάτι

Οι αναλογίες βασίζονται στην αρχική συνταγή.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1. Κόβουμε τα λαχανικά

Πλένουμε καλά κολοκυθάκια και μελιτζάνες.

Τα κόβουμε σε λεπτές φέτες.

Ιδανικό πάχος:

περίπου 4–5 χιλιοστά.

Αν τα κόψουμε υπερβολικά λεπτά, μπορεί να γίνουν πολύ μαλακά.

Αν τα κόψουμε πολύ χοντρά, το κουρκούτι θα πάρει χρώμα πριν μαλακώσει το εσωτερικό.

2. Αλατίζουμε

Απλώνουμε τα λαχανικά σε μία στρώση.

Πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι.

Τα αφήνουμε περίπου 15–20 λεπτά.

Η αρχική συνταγή αναφέρει ότι πρέπει να μείνουν για λίγα λεπτά ώστε να αποβάλουν μέρος της υγρασίας τους.

3. Στεγνώνουμε πολύ καλά

Αυτό είναι κρίσιμο.

Με χαρτί κουζίνας πιέζουμε ελαφρά κάθε φέτα.

Δεν θέλουμε νερό στην επιφάνεια.

Όσο πιο στεγνά είναι, τόσο καλύτερα θα κρατήσει το κουρκούτι.

4. Ετοιμάζουμε τη σως πρώτα

Σε μπολάκι ανακατεύουμε:

γιαούρτι,

μουστάρδα,

μέλι,

λεμόνι,

κουρκουμά,

λίγο αλάτι.

Τη βάζουμε στο ψυγείο.

Έτσι θα είναι πραγματικά δροσερή όταν σερβιριστεί δίπλα στα καυτά λαχανικά.

5. Ετοιμάζουμε το κουρκούτι τελευταία στιγμή

Σε κρύο μπολ ρίχνουμε την παγωμένη σόδα.

Προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι.

Ρίχνουμε λίγο αλάτι και πιπέρι.

Ανακατεύουμε ίσα-ίσα μέχρι να έχουμε χυλό.

Η αρχική συνταγή ζητά ένα κουρκούτι αρκετά παχύρρευστο ώστε να καλύπτει τις φέτες.

Μην ανακατέψετε υπερβολικά

Δεν χρειάζεται να γίνει τελείως λείο σαν κρέμα.

Λίγοι μικροί σβόλοι δεν είναι πρόβλημα.

Το υπερβολικό ανακάτεμα αναπτύσσει περισσότερη γλουτένη και μπορεί να κάνει το κουρκούτι πιο βαρύ και ελαστικό.

Ποια είναι η σωστή υφή

Βουτάμε μία φέτα κολοκυθιού.

Όταν την σηκώνουμε, πρέπει να καλύπτεται με ένα λεπτό στρώμα κουρκουτιού.

Αν το μείγμα τρέχει αμέσως σαν νερό:

προσθέτουμε μία κουταλιά αλεύρι.

Αν είναι υπερβολικά παχύ και δημιουργεί βαριά στρώση:

προσθέτουμε λίγο ακόμη παγωμένο ανθρακούχο νερό.

6. Ζεσταίνουμε το λάδι

Βάζουμε αρκετό λάδι σε βαθύ τηγάνι ή κατσαρόλα.

Θέλουμε τα λαχανικά να μπορούν να τηγανιστούν χωρίς να ακουμπούν εντελώς στον πάτο.

Μία καλή θερμοκρασία είναι περίπου 175–180°C.

Αν έχουμε θερμόμετρο κουζίνας, ακόμη καλύτερα.

Αν δεν έχουμε θερμόμετρο

Ρίχνουμε μία μικρή σταγόνα κουρκουτιού.

Αν:

ανέβει γρήγορα στην επιφάνεια,

αρχίσει αμέσως να κάνει μικρές φυσαλίδες,

και δεν καεί μέσα σε δευτερόλεπτα,

το λάδι είναι περίπου έτοιμο.

7. Βουτάμε μία-μία τις φέτες

Παίρνουμε κάθε φέτα.

Τη βουτάμε μέσα στο κουρκούτι.

Την αφήνουμε για ένα δευτερόλεπτο να στραγγίσει το πολύ περίσσιο.

Και τη βάζουμε προσεκτικά στο λάδι.

Μην γεμίσετε το τηγάνι

Η αρχική συνταγή σωστά το τονίζει.

Αν μπουν πολλά κομμάτια μαζί:

η θερμοκρασία πέφτει,

το κουρκούτι απορροφά περισσότερο λάδι,

και τα λαχανικά βγαίνουν πιο βαριά.

Τηγανίζουμε σε μικρές παρτίδες.

8. Τηγανίζουμε μέχρι να γίνουν χρυσαφένια

Ο χρόνος εξαρτάται από το πάχος.

Συνήθως 2–3 λεπτά ανά πλευρά αρκούν.

Το χρώμα πρέπει να είναι:

χρυσαφένιο,

όχι πολύ σκούρο.

9. Πού τα βάζουμε μόλις βγουν

Η αρχική συνταγή προτείνει απορροφητικό χαρτί.

Αυτό λειτουργεί.

Για ακόμη καλύτερη τραγανότητα όμως, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σχάρα πάνω από ταψί.

Έτσι το κάτω μέρος δεν κάθεται πάνω σε υγρασία ή λάδι.

Η σχάρα κρατά την κρούστα πιο τραγανή

Όταν τα τηγανητά ακουμπούν πάνω σε χαρτί:

το χαρτί απορροφά λίπος,

αλλά ταυτόχρονα παγιδεύεται λίγος ατμός από κάτω.

Η σχάρα αφήνει τον αέρα να κυκλοφορεί.

Αν έχετε, προτιμήστε την.

Πότε αλατίζουμε μετά το τηγάνισμα

Μόλις τα λαχανικά βγουν από το λάδι, μπορούμε να ρίξουμε ελάχιστο αλάτι.

Το αλάτι κολλά καλύτερα όσο η κρούστα είναι ακόμη ζεστή.

Προσέξτε μόνο ότι είχαμε αλατίσει και πριν.

Πώς κρατάμε το κουρκούτι παγωμένο

Αν τηγανίζετε μεγάλη ποσότητα, το κουρκούτι αρχίζει σταδιακά να ζεσταίνεται.

Ένα εξαιρετικό κόλπο είναι:

να βάλετε το μπολ του κουρκουτιού μέσα σε μεγαλύτερο μπολ με πάγο.

Έτσι παραμένει κρύο μέχρι την τελευταία παρτίδα.

Γιατί η διαφορά θερμοκρασίας βοηθά

Το πολύ κρύο κουρκούτι έρχεται σε επαφή με το καυτό λάδι.

Η εξωτερική επιφάνεια σφίγγει γρήγορα.

Παράλληλα δημιουργούνται μικρές φυσαλίδες και ανομοιομορφίες.

Αυτές είναι που δίνουν πιο ανάλαφρη, τραγανή υφή.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μπύρα αντί για σόδα;

Ναι.

Η μπύρα λειτουργεί επίσης πολύ καλά σε κουρκούτι.

Περιέχει:

ανθρακικό,

και γεύση από βύνη.

Το αποτέλεσμα γίνεται λίγο πιο έντονο.

Για πιο ουδέτερη γεύση, η σόδα είναι καλύτερη.

Μπορούμε να βάλουμε κορν φλάουρ;

Ναι.

Μία πολύ καλή παραλλαγή είναι:

3/4 φλιτζανιού αλεύρι

1/4 φλιτζανιού κορν φλάουρ.

Το άμυλο βοηθά να γίνει η εξωτερική επιφάνεια ακόμη πιο τραγανή.

Και ρυζάλευρο λειτουργεί εξαιρετικά

Μπορείτε να αντικαταστήσετε ένα μικρό μέρος του αλευριού με ρυζάλευρο.

Το αποτέλεσμα γίνεται πολύ ελαφρύ.

Δεν είναι απαραίτητο, αλλά αξίζει αν κυνηγάτε maximum τραγανότητα.

Μην βάζετε αυγό αν θέλετε πολύ λεπτό κουρκούτι

Υπάρχουν πολλές συνταγές με αυγό.

Το αυγό δίνει:

πιο πλούσια γεύση,

πιο δυνατό χρώμα,

και πιο παχιά κρούστα.

Η συγκεκριμένη συνταγή χωρίς αυγό βγαίνει πιο ανάλαφρη.

Τα κολοκυθάκια μπορούν να κοπούν και μπαστουνάκια

Δεν χρειάζεται να είναι μόνο ροδέλες.

Μπορείτε να τα κόψετε:

κατά μήκος,

σε λεπτές λωρίδες.

Βγαίνουν πολύ εντυπωσιακά και θυμίζουν tempura.

Οι μελιτζάνες είναι καλύτερες σε ροδέλες ή μισοφέγγαρα

Αν η μελιτζάνα είναι πολύ μεγάλη:

κόψτε τη στη μέση κατά μήκος

και μετά σε μισοφέγγαρα.

Έτσι οι φέτες είναι πιο εύκολο να γυρίσουν και να τηγανιστούν ομοιόμορφα.

Ποια μελιτζάνα είναι καλύτερη

Οι τσακώνικες έχουν ωραία γεύση και συνήθως πιο λεπτή φλούδα.

Οι κλασικές φλάσκες λειτουργούν επίσης καλά.

Αν η φλούδα είναι πολύ σκληρή, μπορείτε να αφαιρέσετε εναλλάξ μερικές λωρίδες.

Η σως γιαουρτιού ισορροπεί το τηγανητό

Το γιαούρτι κάνει δύο πράγματα.

Προσθέτει:

οξύτητα,

και δροσιά.

Αυτό είναι ιδανικό δίπλα σε ένα ζεστό, τραγανό τηγανητό.

Η μουστάρδα δίνει ένταση.

Το μέλι κόβει την οξύτητα.

Το λεμόνι προσθέτει φρεσκάδα.

Ο κουρκουμάς κυρίως χρώμα και ελαφρύ άρωμα.

Άλλη σως που ταιριάζει: τζατζίκι

Φυσικά.

Κολοκυθάκια και μελιτζάνες με τζατζίκι είναι κλασικός ελληνικός συνδυασμός.

Για πιο απλή εκδοχή:

γιαούρτι,

αγγούρι,

σκόρδο,

ελαιόλαδο,

λεμόνι.

Σκορδαλιά

Για πιο παραδοσιακό αποτέλεσμα, ειδικά δίπλα σε μελιτζάνες:

σκορδαλιά.

Η έντονη γεύση ταιριάζει εξαιρετικά.

Σως φέτας

Χτυπήστε:

φέτα,

γιαούρτι,

ελαιόλαδο,

λίγο λεμόνι.

Γίνεται παχύρρευστη κρέμα.

Με τα κολοκυθάκια είναι εξαιρετική.

Μπορούμε να τα κάνουμε πικάντικα

Βάλτε στο κουρκούτι:

λίγη πάπρικα,

πιπέρι καγιέν,

ή μπούκοβο.

Μικρή ποσότητα.

Το κουρκούτι πρέπει να αναδεικνύει το λαχανικό, όχι να το καλύπτει.

Σκόρδο σε σκόνη

Μισό κουταλάκι στο αλεύρι δίνει πολύ ωραίο άρωμα.

Αποφύγετε φρέσκο σκόρδο μέσα στο κουρκούτι γιατί μπορεί να καεί στο τηγάνισμα.

Ρίγανη

Μπορεί να μπει μικρή ποσότητα.

Αλλά και πάλι, μην το παρακάνετε.

Η πολύ ρίγανη καίγεται εύκολα και μπορεί να γίνει πικρή.

Ποιο λάδι είναι κατάλληλο

Η αρχική συνταγή χρησιμοποιεί ηλιέλαιο.

Είναι μία πρακτική επιλογή λόγω ουδέτερης γεύσης.

Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί άλλο φυτικό λάδι κατάλληλο για τηγάνισμα.

Μπορούν να γίνουν με ελαιόλαδο;

Ναι, ειδικά για ρηχότερο τηγάνισμα.

Η γεύση θα είναι πιο έντονη.

Το ελαιόλαδο είναι παραδοσιακή επιλογή στην ελληνική κουζίνα.

Απλώς πρέπει να παρακολουθείται η θερμοκρασία ώστε να μην καπνίσει.

Πώς καταλαβαίνουμε ότι το λάδι έχει κρυώσει

Αν μόλις βάλουμε το λαχανικό:

δεν ακούγεται έντονο τσιτσίρισμα,

βυθίζεται και κάθεται,

ή το κουρκούτι αρχίζει να ρουφά λάδι,

η θερμοκρασία έχει πέσει.

Περιμένουμε λίγο πριν την επόμενη παρτίδα.

Πώς καταλαβαίνουμε ότι το λάδι είναι υπερβολικά ζεστό

Αν το κουρκούτι:

σκουραίνει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα,

ενώ το λαχανικό παραμένει σκληρό,

η φωτιά είναι πολύ δυνατή.

Χαμηλώνουμε.

Μπορούν να γίνουν στον φούρνο;

Η αρχική συνταγή προτείνει μία πιο ελαφριά εκδοχή στον φούρνο.

Γίνεται, αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς:

δεν θα έχει ακριβώς την ίδια υφή με το τηγάνισμα.

Το υγρό κουρκούτι δεν συμπεριφέρεται το ίδιο πάνω σε λαδόκολλα.

Καλύτερη εκδοχή για φούρνο

Αν θέλετε πραγματικά φούρνο, μπορεί να βοηθήσει:

λίγο πιο πηχτό κουρκούτι,

πολύ καλά προθερμασμένος φούρνος,

ελαφρύ ψέκασμα με λάδι,

και ψήσιμο σε μεταλλική σχάρα ή πολύ ζεστό ταψί.

Αλλά το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό.

Air fryer

Και εδώ γίνεται.

Όμως πάλι, το πολύ υγρό κουρκούτι μπορεί να στάξει.

Για air fryer είναι καλύτερη μία πιο παχιά εκδοχή ή πανάρισμα.

Αν θέλετε αυθεντική τραγανότητα, το τηγάνι κερδίζει

Αυτό είναι το πιάτο.

Είναι τηγανητός μεζές.

Αν γίνεται περιστασιακά και σωστά, δεν χρειάζεται να προσποιηθούμε ότι η εκδοχή φούρνου είναι ακριβώς ίδια.

Πώς τα κρατάμε τραγανά μέχρι να τελειώσουμε όλες τις παρτίδες

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους περίπου 100–110°C.

Βάζουμε τα έτοιμα λαχανικά πάνω σε σχάρα.

Τα κρατάμε μέσα μόνο όσο ολοκληρώνουμε το υπόλοιπο τηγάνισμα.

Μην τα αφήσετε πολλή ώρα.

Μην τα στοιβάζετε

Αν βάλετε τα κολοκυθάκια το ένα πάνω στο άλλο:

ο ατμός παγιδεύεται.

Η κρούστα μαλακώνει.

Απλώνουμε σε μία στρώση.

Σερβίρονται αμέσως

Αυτός ο μεζές δεν αγαπά την αναμονή.

Το καλύτερο αποτέλεσμα είναι μέσα στα πρώτα λεπτά μετά το τηγάνισμα.

Όσο περνά η ώρα:

το λαχανικό βγάζει υγρασία,

και η κρούστα σταδιακά μαλακώνει.

Μπορούμε να τα ξαναζεστάνουμε;

Ναι, αλλά όχι στον φούρνο μικροκυμάτων αν θέλουμε τραγανότητα.

Προτιμήστε:

φούρνο,

ή air fryer.

Περίπου 180°C για λίγα λεπτά.

Μπορούν να μπουν ψυγείο;

Ναι.

Αλλά η υφή δεν θα είναι ίδια την επόμενη ημέρα.

Αν περισσέψουν:

βάζουμε σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο

και ξαναζεσταίνουμε σε δυνατό φούρνο ή air fryer.

Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε με το ίδιο κουρκούτι

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

πιπεριές,

κρεμμύδια,

μανιτάρια,

μπρόκολο,

κουνουπίδι,

ή ακόμη και γαρίδες.

Η βασική τεχνική παραμένει ίδια:

στεγνό υλικό,

κρύο κουρκούτι,

καυτό λάδι.

Κρεμμυδάκια σε κουρκούτι

Κόψτε μεγάλα κρεμμύδια σε ροδέλες.

Χωρίστε τους δακτυλίους.

Βουτήξτε.

Τηγανίστε.

Έχετε μία απλή ελληνική εκδοχή onion rings.

Πιπεριές

Οι λεπτές λωρίδες πιπεριάς βγαίνουν εξαιρετικές.

Προσέξτε μόνο να είναι πολύ καλά στεγνωμένες μετά το πλύσιμο.

Μανιτάρια

Αν χρησιμοποιήσετε μικρά μανιτάρια:

μην τα μουλιάσετε σε νερό.

Σκουπίστε.

Κόψτε.

Τηγανίστε.

Τα 7 μυστικά της επιτυχίας

1. Λεπτές και ομοιόμορφες φέτες.

2. Αλάτισμα και καλό στέγνωμα.

3. Παγωμένη σόδα.

4. Όχι υπερβολικό ανακάτεμα του κουρκουτιού.

5. Λάδι περίπου 175–180°C.

6. Μικρές παρτίδες.

7. Σερβίρισμα αμέσως.

Η συνταγή σε μία γρήγορη περίληψη

Κόβουμε:

κολοκυθάκια,

μελιτζάνες.

Αλατίζουμε.

Στεγνώνουμε καλά.

Ανακατεύουμε:

1 κουτάκι πολύ κρύα σόδα,

1 φλιτζάνι αλεύρι,

αλάτι,

πιπέρι.

Βουτάμε τα λαχανικά.

Τηγανίζουμε σε καλά ζεσταμένο λάδι μέχρι να γίνουν χρυσαφένια.

Σερβίρουμε με σως από:

γιαούρτι,

μουστάρδα,

μέλι,

λεμόνι,

κουρκουμά.

Το αποτέλεσμα

Το πρώτο πράγμα που ακούγεται είναι η κρούστα.

Λεπτή.

Τραγανή.

Αέρινη.

Από μέσα το κολοκυθάκι παραμένει τρυφερό και ελαφρά γλυκό.

Η μελιτζάνα γίνεται σχεδόν κρεμώδης.

Και η δροσερή σως γιαουρτιού κόβει ακριβώς όσο πρέπει τη λιπαρότητα του τηγανητού.

Είναι ο κλασικός μεζές που μπορεί να σταθεί δίπλα σε:

ψάρι,

θαλασσινά,

κρέας,

ή απλώς μία μεγάλη χωριάτικη σαλάτα.

Και παρότι τα υλικά είναι πολύ απλά, η επιτυχία του εξαρτάται από μία μικρή τεχνική λεπτομέρεια:

το κουρκούτι πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο κρύο και το λάδι όσο πρέπει ζεστό.

Αν αυτά τα δύο γίνουν σωστά — και τα λαχανικά έχουν στεγνώσει καλά — τα κολοκυθάκια και οι μελιτζάνες σε κουρκούτι σόδας βγαίνουν χρυσαφένια, τραγανά και τόσο ελαφριά που το πιάτο συνήθως αδειάζει πριν προλάβει να φτάσει στο κέντρο του τραπεζιού.